امروز: جمعه 25 آبان 1397

طرح های تحقیقاتی

مطالعه تغییرات کمی و کیفی و رسیدگی تکنولوژیک نیشکر بر اساس درجه روز-رشد در استان خوزستان

    

شماره مصوب: 12719332

تاریخ شروع: خرداد 1393

 

تاریخ پایان: زمستان 1395

 محل‏ های اجرا:  کشت و صنعت ‏های نیشکر امام خمینی (ره) و دهخدا

 چکیده:

به ‏منظور بررسی روند تجمع مواد تشکیل دهنده ساقه و رسیدگی تکنولوژیک نیشکر در طول فصل رشد، این تحقیق توسط موسسه تحقیقات و آموزش توسعه نیشکر خوزستان در سال 1393 انجام شد. واریته مورد بررسی CP73-21 به‏ عنوان واریته زودرس که در شهریورماه 1392 کشت و در آذر ماه 1393 برداشت شد. گیاه در شرایط طبیعی و بر اساس عملیات­ زراعی مرسوم منطقه‏ رشد یافته و تیماری روی آن اعمال نگردید. نمونه‏ برداری از یک مزرعه با درجه یکنواختی بالا، به‏ صورت هفتگی و از سه ایستگاه به‏ عنوان تکرار صورت گرفت. در آغاز دوره رشد فعال گیاه در تابستان میزان رطوبت ساقه بالا (85 درصد) و بریکس و فیبر نزدیک به هم و به میزان حدود 5/7 درصد بوده است. در زمان رسیدگی میزان رطوبت به 72 درصد کاهش یافت و بریکس و فیبر به‏ترتیب 3/2 و 6/1 برابر شدند. همچنین بیشترین رشد طولی ساقه گیاه در تیر ماه و بیشترین شیب افزایش پل همزمان با کاهش هفتگی ارتفاع در مهر ماه بدست آمد. به‏ علاوه مشخص گردید که روند تجمع و ذخیره سازی قند از میانگره ‏های پایین به سمت بالاست و نسبت یک سوم بالایی ساقه به یک سوم پایینی آن می‏تواند شاخصی از رسیدگی گیاه باشد، به‏ طوری که هرچه این نسبت به عدد یک نزدیک‏تر باشد، حداکثر تجمع قند نی را نشان می‏دهد. نتایج به‏ دست آمده، یافته‏ های گذشته را تأیید کرد.


بررسی اثر رساننده شیمیایی و خشکاننده برگ بر کمیت و کیفیت محصول در برداشت زودهنگام نیشکر

 

شماره مصوب): 12779404

 

تاریخ شروع: تیرماه 1394

 

تاریخ پایان:

اسفند ماه 1394

  محل‏ های اجرا: کشت و صنعت‏ های نیشکر امام خمینی (ره) و دهخدا

چکیده:

 

در برخی مناطق جهان جهت برداشت زودهنگام نیشکر از روش شیمیایی تسریع در رسیدگی استفاده می‏شود. به‏ همین منظور، جهت بررسی اثر تسریع‌کننده رسیدگی (گلایفوزیت) و خشکاننده برگ (گراماکسون) بر کمیت و کیفیت و برداشت زودهنگام نیشکر در سطح وسیع آزمایشی در موسسه تحقیقات و آموزش توسعه نیشکر خوزستان در سال‏ 1394 بر دو واریته زودرس CP57-614 و CP73-21 در دو کشت و صنعت قدیم و جدید اجرا گردید. در این آزمایش دو نوع ماده شیمیایی رساننده و خشکاننده با انتخاب غلظت نیم و یک لیتر در هکتار که حاصل نتایج سلسله آزمایش‏های قبلی است، در کشت و صنعت‏های امام خمینی (ره) و دهخدا در 16 مزرعه 25 هکتاری (در هر کشت و صنعت 8 مزرعه 25 هکتاری) با هواپیما و با در نظر گرفتن یک مزرعه شاهد با شرایط مشابه ، مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که کاربرد رساننده شیمیایی ازنظر زمان محلول‏پاشی، غلظت رساننده و زمان برداشت دارای اهمیت است. بهترین زمان محلول‏پاشی، قطع آبیاری و برداشت مزرعه به ‏ترتیب 15 الی 20 شهریور، هفته اول مهر ماه و دهه آخر مهر ماه است. به‌طوری‌که محلول‏پاشی زودهنگام و با تأخیر به‏ ترتیب باعث کاهش عملکرد کمی و رسیدگی طبیعی مزارع شاهد می‏ گردد. کاربرد رساننده شیمیایی موجب کاهش 3 تا 4 درصد عملکرد کمی و از طرفی افزایش بیش از 10 درصد پل شربت نی شد و منجر به افزایش حدود یک واحد تن پل نسبت به شاهد گردید. کاربرد خشکاننده برگ باعث خشک شدن و کاهش سطح سبز گیاه شده و بدون تأثیر بر کمیت و کیفیت نی، برداشت سبز و یا سوخته نیشکر را تسهیل نمود. میزان خاشاک باقیمانده نیشکر در مزرعه در تیمار محلول‏پاشی کاهش یافت. با توجه به مخاطرات زیست‌محیطی ، کاربرد وسیع این سم علف‏کش توصیه نمی‏ شود.


 

دی ان ان
دی ان ان