امروز: جمعه 25 آبان 1397

طرح های تحقیقاتی

پرورش و رهاسازي زنبور تلنموس به عنوان پارازیتوئید ساقه‏ خوار نیشکر

 

شماره مصوب):

12139401

تاریخ شروع:

1393

تاریخ پایان:

1394

محل(های) اجرا: کشت و صنعت نیشکر امیرکبیر

 

 

چکیده:

مهم‏ترين دشمن ‏طبيعي فعال ساقه ‏خواران نيشكر در منطقه خوزستان، زنبور پارازيتوئيد Telenomus busseolae Gahan (Hym.: Scelionidae) است كه با پارازيت كردن تخم‏هاي آفت ميزبان، نقش مهمي را در كاهش جمعيت آن ايفا مي‏کند. با توجه به گسترش نيشكركاري در استان خوزستان، ساقه‏ خواران نيشكر نیز به‏ سرعت در مناطق كشت جديد حضور پيدا می‏ كنند و در غياب دشمنان طبيعي، با افزایش جمعيت خود، خسارت قابل ‏توجهي را به محصول نيشكر وارد ‏می‏ سازند. در سال‏هاي اوليه كشت نيشكر در استان خوزستان عليه اين آفت، مبارزه شيميايي صورت مي‏ گرفت كه با مطالعات انجام‏ شده در دهه 50 در هفت تپه مشخص شد كه به‏ دليل مخفي بودن لاروها در داخل ساقه، سمپاشي عليه آن بي ‏تأثير است. با بررسي‏ هاي بعدي زنبور T. busseolae به‏ عنوان مهم‏ترين عامل كنترل جمعيت اين آفت، شناسايي شد. پس از قطع سمپاشي، جمعيت زنبور فوق افزايش يافت و در نهايت، جمعيت آفت را تا حد زيادي كاهش داد. با توجه به بومي بودن اين زنبور و سازگاري آن با شرايط آب و هوايي منطقه، پرورش و رهاسازي آن باعث تسريع در روند استقرارش در مناطق كشت جديد مي‏ شود. رهاسازي به‏ صورت تلقيحي صورت گرفته تا با تكثير بیشتر در طبیعت، نتاج آنها در نسل­های بعدي، كنترل بيولوژيك ساقه‌خواران نيشكر را بهبود بخشند. در همين راستا انسكتاريوم مؤسسه تحقيقات نيشكر اين زنبور را بر روی ميزبان طبيعی آن پرورش می‏ دهد و در واحدهاي مختلف شركت توسعه نيشكر در زمان اوج پرواز حشرات كامل، در هر نسل آفت سزاميا، رهاسازي می‏ کند. در سال زراعی 94-1393، انسكتاريوم مؤسسه تعداد پنج میلیون و پانصد هزار قطعه زنبور پارازيتوئيد توليد و از ماه‌هاي فروردين، تاآبان، در مزارع كشت و صنعت‏ نیشکر امیرکبیر و سایر کشت و صنعت‏ های متقاضی رهاسازي تلقيحي انجام شد.


 


تغییرات درصد پارازیتیسم تخم ساقه ‏خواران نیشکر و درصد آلودگی مزارع به ساقه‏ خواران نیشکر، در کشت و صنعت نیشکر امیرکبیر، در سال 1394

 

شماره مصوب:

12139491

تاریخ شروع:

1394

تاریخ پایان:

1394

محل(های) اجرا:

کشت و صنعت نیشکر امیرکبیر

 

چکیده:

 

با گسترش كشت نيشكر در جنوب استان خوزستان و توسعه سيستم تك‏ كشتي كه باعث طغيان برخي آفات مي‌شود، زمينه براي افزایش فعالیت ساقه‏ خواران نيشكر در اين مناطق  نیز فراهم می‏ گردد. ساقه‌خواران نيشكر در خوزستان شامل دو گونه  Sesamia cretica و S. nonagrioides  بوده كه باعث ايجاد خسارت در محصول نيشكر مي‌شوند. مهم‌ترين دشمن طبيعي ساقه‌خواران نيشكر، زنبور T. busseolae است؛ این زنبور پارازيتوئيد تخم است و براي اولين بار در سال 1352 از هفت‏ تپه گزارش شد. با گسترش كشت نيشكر در نواحي جنوبي استان خوزستان و در سال‏هاي اوليه كشت، نتايج بررسي‌ها حاكي از فعاليت ساقه‌خواران نيشكر و خسارت آنها به محصول بود؛ به ‏طوري‏كه اين آفت در غياب دشمن طبيعي در مناطق جديد نيشكركاري مستقر و دامنه انتشار آن افزايش یافت. با توجه به فعال بودن زنبور پارازيتوئيد T. busseolae در مزارع نيشكر كشت و صنعت‌هاي هفت‌تپه و كارون و كنترل طبيعي موفقي كه پس از قطع سمپاشي‌ها بر عليه ساقه‌خواران، توسط اين زنبور مشاهده شد؛ مطالعات و بررسي‌ها در زمينه امكان پرورش زنبور T. busseolae در موسسه تحقيقات نيشكر از سال 1376 آغاز شد. با احداث انسكتاريوم از سال 1378 در این مؤسسه، پرورش انبوه و رهاسازي اين زنبور به منظور کنترل بیولوژیک ساقه ‏خواران صورت گرفت. اين بررسي در كشت و صنعت اميركبير، واقع در 45 كيلومتري جنوب اهواز انجام شد. در اين مطالعه، درصد پارازيتيسم تخم ساقه‌خواران نیشکر، ناشي از زنبور پارازيتوئيد تلنموس و همچنین درصد آلودگی مزارع به ساقه‏ خوارن نیشکر، تعيين شد. نتایج اين مطالعه، موفقيت زنبور T. busseolae را به ‏عنوان يك عامل كنترل بيولوژيك نشان می‏ دهد. میانگین درصد پارازيتيسم در سال 1394، 75/89 می‏ باشد . همچنین میانگین درصد میانگره آلوده به ساقه‏ خواران نیشکر، در مزارع کشت و صنعت نیشکر امیرکبیر، معادل 41/7 تخمین زده شد.


  تغییرات آلودگی مزارع نیشکر به ساقه ‏خواران Sesamia spp. (Lep.: Noctuidae) در واحد‏های مختلف شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی در سال 1394

دی ان ان
دی ان ان